Ben Hatta En Çok Babamı Sevdim Şiiri

Ben hayatta en çok babamı sevdimKaraçalılar gibi yerden bitme bir çocukÇarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecekNasıl koşarsa ardından bir devinO çapkın babamı ben öyle sevdimBilmezdi ki oturduğumuz semtiGeldi mi de gidici –...

Başlatan Gül34, 26 Haziran 2021, 12:01:28

« önceki - sonraki »

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Ben Hatta En Çok Babamı Sevdim Şiiri


Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin

O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici – hep, hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Can Yücel
İki satırlık adamları musallat ettik ömrümüze bundandır böyle dibe vuruşumuz